Geen fan
‘De speech van Obama? Hm, was ok.’ De zussen uit Minnesota zijn duidelijk geen fan van Barack Obama. Alle reacties op de speech waren tot nog toe in de trant van ‘tranen’, ‘ontroerd’, ‘he is the dream’, ‘toespraak van de eeuw’, ‘geschiedenis’ en ga zo maar door.
‘Hm, ok’ had ik in Denver nog niet gehoord.
Corrupt
We zijn met een busje op weg naar de Rocky Mountains als Lynn met een geheimzinnig gezicht naast me komt zitten. ‘De voorverkiezingen waren corrupt’, sist ze in mijn oor. Een paar uur later, na een goede burritolunch met Obama-aanhanger Karen, loopt Lynn’s zus Renita een eindje met me op: ‘Als je spanning voelt, dan kan dat kloppen.’ Want, zegt ze, hoe aardig ze Karen ook vindt, Karen is voor Obama.
Renita gaat heus wel op Obama stemmen, begrijp haar niet verkeerd. Maar de voorverkiezingen waren corrupt en Hillary had de presidentskandidaat moeten zijn. ‘Obama zou een prima vice-president blijken en na acht jaar had hij dan president kunnen worden.’
Renita en Lynn zagen het helemaal voor zich, maar hun gewenste presidentskandidaat verloor in de voorverkiezingen na een keiharde strijd van Obama.
Renita is stellig: ‘Het komt door de voorverkiezing in Iowa.’ Ze schopt een steentje weg terwijl ze de etalage bekijkt van een souvenirswinkeltje in Grand Lake, Colorado. ‘Ik zoek een trui voor mijn man.’
Werk
Volgens Renita was de voorverkiezing frauduleus omdat maar anderhalf uur gestemd kon worden. ’s Avonds van half zeven tot acht. ‘Mensen die op Hillary stemmen, werken dan!’, roept ze verontwaardigd.
Ze ziet mijn reactie en corrigeert zichzelf: ‘Jonge mensen, bedoel ik. Die studeren, of om vijf uur zijn klaar met werken. Dan haal je het stemlokaal eenvoudig. Oudere mensen durven dan de straat al niet meer op.’
Obama aanhanger Karen loopt langs. De zussen slaken kreetjes bij het zien van de foto’s die ze gemaakt heeft en met z’n vieren lopen we terug naar de bus. Als Renita en ik achterin de bus zitten, fluistert ze me achter haar hand toe: ‘Er is gefraudeerd bij de verkiezingen. Ik zeg het je - en daar mag je best een stukje over schrijven, hoor.’ En dan haalt ze een lavendelblauwe trui met twee rendieren er op uit haar tas. ‘Voor mijn man’, zegt ze trots.
