Taxi (2)

Tegen het raam van de taxi is een ‘Change’ poster geplakt. Om de stoel van de bijrijder is een ‘Hope’ T-shirt gevouwen.

‘Ik zag hem voor het eerst in 2004′, vertelt de taxichauffeur, die in 1991 uit Ehtiopië kwam. ‘Hij sprak op de Democratische Conventie en ik had het gevoel alsof ik wakker werd. Ik wist niet dat ik sliep, maar toen ik hem hoorde spreken, kwam er licht in mijn leven.’

Het klinkt alsof hij het over de nieuwe messias heeft. Maar hij meent het. ‘McCain praat de hele tijd over ‘family first’, maar toen ik net aankwam in Amerika werkte ik in een verpleeghuis. Eén dag. Mensen daar lagen te wachten tot ze doodgingen. Is dat family first? Ik kon het niet aan.’

Dus hij stemt op de Democraten. Die zijn er voor de mensen. ‘Ik kwam tijdens Bush Sr. naar Amerika. Er was geen werk, ik kon nergens een baan vinden en ben gaan studeren. Goed voor mijzelf misschien, maar het gaat niet om mij. Het gaat om Amerika.’

Pas toen Bill Clinton aan de macht kwam, vond hij werk. Nu is hij franchisenemer van Super Shuttle, een bedrijf dat mensen van en naar het vliegveld brengt. ‘The American Dream‘, glimlacht hij. ‘Maar ik mis mijn familie in Ethiopië. Ik lijk wel een Republikein, praten over family first en er niet zijn voor mijn opa en oma.’