Beveiliging

Je komt niet zomaar binnen, bij de Republikeinse Conventie.

Niet alleen het gebouw waar de bijeenkomst wordt gehouden is afgezet, alle gebouwen er omheen zijn ook onbereikbaar. Voor mensen zonder pasjes.

Ik heb twee pasjes. Eén voor de persruimte en één voor alles.

De eerste keer dat ik ze moet laten zien is op straat. Aan een politieagent. Ik mocht door naar de hekken. Daar wilden ze niet alleen mijn toegangspas zien, maar ook mijn perskaart.

Ik mocht voorbij de hekken. ‘Voorbij het kantoorgebouw linksaf.’ Als ik linksaf ben gegaan, wordt mijn pasje gescand. De straat waar ik nu sta is afgesloten voor al het verkeer. Gelukkig zijn er downtown geen woonhuizen.

Bij de volgende check moet ik mijn tas laten zien. Die gaat door de scanner. Ik moet door een poortje en daarna word ik met een apparaatje nog eens extra gecontroleerd op bommen en andere illegale zaken (zoals flesjes water).

De secret service agent groet vriendelijk. ‘Leuke dag gehad?’ Ik wel. U? ‘Geen vreemde dingen gezien, dus mijn dag is goed.’

Ik ben binnen.