Fox, graag

Kijken we CNN of Fox?

Avi Fogel krijgt nog net geen borrelnootjes naar zijn hoofd. Hij organiseert vrijdagavond een debate watching party: vrienden en onbekenden - allen McCain aanhangers, kijken gezamenlijk het debat op zijn grote HD televisie, in de sjieke wijk Brookline. Naar Fox natuurlijk.

Mijn fles wijn komt bij de andere drankjes te staan en ik word voorgesteld - vrienden en familie, en een scholier. Hij is de enige McCain aanhanger in zijn hele school. ‘Is het lastig om voor McCain te zijn in Boston?’, vraag ik. Hij schiet in de lach: ‘Extremely‘. ‘Zelfs zijn docenten zijn voor Obama, over indoctrinatie gesproken’, moppert iemand anders.

John McCain.com
Ik heb Avi leren kennen via de website van John McCain, waar hij een uitnodiging plaatste voor zijn feestje. Natuurlijk was ik welkom.

We pakken snel nog een drankje en verhuizen naar de zitkamer, die voor een groot deel gevuld wordt met een enorme bank. Aan de muur hangt een grote televisie.

Het voelt of we een spannende voetbalwedstrijd gaan kijken - er valt ook daadwerkelijk iets te winnen en te verliezen. Obama als president, is een onmogelijke gedachte voor alle aanwezigen. ‘En niet omdat hij zwart is, echt niet. Daar heeft het niets mee te maken.’

Avi speelt nog wat video’s: McCain als krijgsgevangene, als oorlogsheld, als man van Cindy. Precies op het juiste moment schakelt hij over naar Fox. Bill O’reilly is er klaar voor. En wij ook.

‘Is Jim Lehrer de moderator? Maar hij is van de publieke omroep en dus links! Ongelooflijk.’ Mevrouw Fogel kan het amper geloven.

Barack Obama mag beginnen, met een openingsstatement. Een goed moment voor twee dames om nog even snel wat kaasjes en toastjes te halen. Daarna is het kijken, genieten, commentaar leveren en huiveren. Het gaat hard tegen hard.

Om kwart voor tien vraagt iemand: ‘Hoe lang nog? Ik kan Obama niet meer aanzien.’

John McCain valt aan, is fel en af en toe neerbuigend. Alles kan op instemming rekenen. Obama ergert zich zichtbaar en dat valt niet goed. Na een verhaal van McCain over een dogtag die hij kreeg van een moeder, die vroeg de dood van haar zoon niet voor niets te laten zijn, roept Obama: ‘Ik heb ook een armbandje!’ ‘Puber’, snuift een vrouw links van me.

Halverwege het debat valt het geluid weg, precies als Barack Obama zijn punt probeert te maken. Gelach. ‘Een interventie van God’, grinnikt Avi.

En na ruim anderhalf uur is het afgelopen. ‘We moeten reageren’, roept de zus van Avi. ‘Maar ik weet niet hoe!’ Op Fox verschijnt het nummer waar kijkers kunnen melden wie volgens hen gewonnen heeft.

‘McCain natuurlijk. We gaan het duizend keer smsen!’