Op campagne

- Waar is de bel?
- Er is geen bel, je moet de hor opentrekken en op de deur kloppen
Klop klop, op de houten deur. Een kat met één blauw en één groen oog verschijnt voor het raampje. We laten een stapeltje folders achter.

Ik ben campagne aan het voeren voor Barack Obama. Het is voor een verhaal dat ik maak voor een studententijdschrift en het lot heeft ervoor gezorgd dat ik de hele middag met architect Larry optrek. Op een stralende zondagmiddag - de blaadjes aan de bomen in New Hampshire kleuren rood, wandelen we van huis naar huis. Eekhoorntjes schieten de lege weg over. Om het kwartier kachelt een auto voorbij - verder is het stil. Heel stil.

- Dit huis heeft ook geen bel
- De hor zit op slot
Klop klop op het raam, een hond blaft. Niemand doet open. In huis verschuift iemand een stoel. We kloppen nog een keer, iets harder. De deur blijft dicht. We laten weer een stapeltje folders achter.

Tussen de huizen moeten we regelmatig tien minuten lopen, om in de meeste gevallen voor een dichte deur te staan.

- Is dit de ingang?
- Daar staat een grote hond, die deur probeer ik niet eens.
- Deze bel doet het niet, maar ik klop wel even.
Stilte. Op de oprit staat een auto met ‘prayin’ op het nummerbord.
- Zo zou Sarah Palin het ook uitspreken.

De grassroots organisatie waar Barack Obama zo om geprezen wordt, draait op volle toeren. Opgeven via de website, een persoonlijk bedankje en een mailtje erachteraan of je zelf een auto hebt, of wil carpoolen. Voor de supermarkt heeft zich een grote groep verzameld, twee mensen verkopen T-shirts. Binnen vijf minuten zitten we bij Larry en nog een man uit Cambridge in de auto en een uur later staan we voor het Obamakantoor in Derry, New Hampsire. Na een korte training (wie zijn de lokale politici, wat moeten we zeggen en waar moeten we heen), worden we met een route, een stapel folders en twintig pagina’s met namen, adressen en politieke voorkeuren van mensen bij wie we langs gaan, de weg opgestuurd.

Hor open, Klop, klop. Het huis is niet meer dan een grote caravan op een heuveltje langs de weg.
- Ja?
- Bent u Steve Scott?
- Ja?
- Wij zijn van de Obamacampagne en vroegen ons af of u al heeft nagedacht over de verkiezingen.
- Ja.
- Zou u ons willen vertellen op wie u gaat stemmen?
- McCain.
- Ok, hartelijk bedankt voor uw tijd en een prettig weekend nog.

Een andere vrijwilliger vertelt. ‘Het gebied waar jullie waren is het meest conservatieve gedeelte van New Hampsire. Ik heb er laatst campagne gevoerd en toen deed iemand open met een wapen in zijn riem. Of ik van de Obamacampagne was, vroeg hij. Ik knikte en gaf hem wat folders, die hij teruggaf. Daarna zei hij: als je van de McCain campagne was geweest, had ik je neergeschoten.’

- Klop, klop.