Mooi weekend
En onderstaand filmpje geeft het goed weer.
Blijf vooral doorkijken tot naar Saturday Night Live. De discussie tussen de vier dames is een… uhm, catfight. Maar de discussie is werkelijk hoe de discussie hier op straat gevoerd wordt - zoals ik gisteren merkte tijdens het campagnevoeren in New Hampshire.
And that says it all.
Oud versus nieuw, wat wil je?
Gevraagd naar haar opmerking over Joe Biden, dat ze hem al sinds ’second grade’ ziet debatteren zegt Sarah Palin:
Oh no, it’s nothing negative at all. He’s got a lot of experience and just stating the fact there, that we’ve been hearing his speeches for all these years. So he’s got a tremendous amount of experience and, you know, I’m the new energy, the new face, the new ideas and he’s got the experience based on many many years in the Senate and voters are gonna have a choice there of what it is that they want in these next four years.
Op MSNBC smullen ze ervan. Chris Matthews van Hardball vraagt zich hardop af of het wel verstandig was dat ze ‘een nieuw gezicht’, tegenover ‘ervaring’ zet.
Bail-out bill fails
12 stemmen te weinig om het ‘Bail-outplan‘ door het House of Representatives te krijgen.
De schuld ligt bij…
Nancy Pelosi, die een niet objectieve, maar anti-Republikeinse speech hield, vlak voor de stemming. Aldus Republikeinen op televisie.
Nu live!
Congressman Barney Franks (Democraat) is woedend. ‘Dus als je beledigd wordt door je tegenstander, stem je tegen het land?’
Hij kijkt de journalisten in de zaal fel aan.
‘Weet je wat? Geef mij de namen van de 12 mensen en ik ga, zeer ongewoon voor mij, aardig zijn. Ik ga ze vertellen hoe lief ze zijn en hoe fantastisch. Misschien dat ze dan voor het land kiezen!’
De journalisten schieten in de lach - Franks heeft blijkbaar een reputatie.
Opvallend
Gisteravond keek ik het debat met Republikeinen. En opvallend genoeg bepaalt dat het narratief. Ik vond Obama de underdog. McCain was feller. Als Obama begon met een reactie, viel McCain hem daarop aan. Als McCain mocht beginnen, was Obama alleen maar bezig zich te verdedigen.
Ik vond Obama inhoudelijker, intelligenter en positiever, maar door de houding van mijn medekijkers - voor McCain en tegen Obama, viel het belang daarvan weg. Op het toilet smste ik: doet hij het echt zo slecht? Antwoord: nee, hoezo?
Obama probeert de aandacht te trekken van de moderator, Obama zegt ‘het is niet waar!’, Obama wil wat zeggen, maar wordt afgekapt door McCain.
Vond ik McCain presidentiëler, vroeg een van de mensen met wie ik keek. Nee, antwoordde ik eerlijk, ik vond ze beide niet presidentieel. Maar ik vond McCain wel beter.
Kom ik thuis, ga ik slapen en lees ik de volgende dag wat krantenkoppen:
CNN: Beide mannen goed, Obama had the edge
NYT: Mr. McCain’s talk of experience too often made him sound like a tinny echo of the 20th century.
Time: Obama wint op tactieken en en strategieën
Obama was de beleefde debater, vriendelijk naar zijn tegenstander. ‘Obama is het altijd met McCain eens’, is de boodschap van McCain.
I agree, with McCain
Fox, graag
Kijken we CNN of Fox?
Avi Fogel krijgt nog net geen borrelnootjes naar zijn hoofd. Hij organiseert vrijdagavond een debate watching party: vrienden en onbekenden - allen McCain aanhangers, kijken gezamenlijk het debat op zijn grote HD televisie, in de sjieke wijk Brookline. Naar Fox natuurlijk.
Mijn fles wijn komt bij de andere drankjes te staan en ik word voorgesteld - vrienden en familie, en een scholier. Hij is de enige McCain aanhanger in zijn hele school. ‘Is het lastig om voor McCain te zijn in Boston?’, vraag ik. Hij schiet in de lach: ‘Extremely‘. ‘Zelfs zijn docenten zijn voor Obama, over indoctrinatie gesproken’, moppert iemand anders.
John McCain.com
Ik heb Avi leren kennen via de website van John McCain, waar hij een uitnodiging plaatste voor zijn feestje. Natuurlijk was ik welkom.
We pakken snel nog een drankje en verhuizen naar de zitkamer, die voor een groot deel gevuld wordt met een enorme bank. Aan de muur hangt een grote televisie.
Het voelt of we een spannende voetbalwedstrijd gaan kijken - er valt ook daadwerkelijk iets te winnen en te verliezen. Obama als president, is een onmogelijke gedachte voor alle aanwezigen. ‘En niet omdat hij zwart is, echt niet. Daar heeft het niets mee te maken.’
Avi speelt nog wat video’s: McCain als krijgsgevangene, als oorlogsheld, als man van Cindy. Precies op het juiste moment schakelt hij over naar Fox. Bill O’reilly is er klaar voor. En wij ook.
‘Is Jim Lehrer de moderator? Maar hij is van de publieke omroep en dus links! Ongelooflijk.’ Mevrouw Fogel kan het amper geloven.
Barack Obama mag beginnen, met een openingsstatement. Een goed moment voor twee dames om nog even snel wat kaasjes en toastjes te halen. Daarna is het kijken, genieten, commentaar leveren en huiveren. Het gaat hard tegen hard.
Om kwart voor tien vraagt iemand: ‘Hoe lang nog? Ik kan Obama niet meer aanzien.’
John McCain valt aan, is fel en af en toe neerbuigend. Alles kan op instemming rekenen. Obama ergert zich zichtbaar en dat valt niet goed. Na een verhaal van McCain over een dogtag die hij kreeg van een moeder, die vroeg de dood van haar zoon niet voor niets te laten zijn, roept Obama: ‘Ik heb ook een armbandje!’ ‘Puber’, snuift een vrouw links van me.
Halverwege het debat valt het geluid weg, precies als Barack Obama zijn punt probeert te maken. Gelach. ‘Een interventie van God’, grinnikt Avi.
En na ruim anderhalf uur is het afgelopen. ‘We moeten reageren’, roept de zus van Avi. ‘Maar ik weet niet hoe!’ Op Fox verschijnt het nummer waar kijkers kunnen melden wie volgens hen gewonnen heeft.
‘McCain natuurlijk. We gaan het duizend keer smsen!’
Feestjes
Vanavond is het eerste debat tussen beide presidentskandidaten.
Woensdag leek het even niet door te gaan, omdat McCain zich terugtrok uit de campagne om de economie op te lossen. Vanmorgen is bekend geworden dat hij op weg is naar het zuiden en vanavond zal deelnemen aan het debat.
Al weken krijg ik mailtjes. Van emaillijsten waar ik op sta: Harvard for McCain/Obama, MIT for McCain/Obama. En ook van John en Barack zelf.
Want er worden feestjes georganiseerd. Debate watching parties. En ik ben uitgenodigd. Beide kandidaten hebben een applicatie op hun website, waarbij je kan zien welke activiteiten er bij jou in de buurt gehouden worden. Debatfeestjes dus, maar ook telefoontjes naar swingstates, bustripjes naar swingstates, bandjes luisteren voor Obama en geldinzamelen voor McCain.
Vanavond ben ik bij één van die feestjes. Ik ga met Republikeinen naar het debat kijken - het volgende debat volg ik met Democraten, het debat erna hopelijk met kinderen.
Morgen meer.
De joker van McCain
John McCain stopt ermee. In elk geval voor deze week. Hij heeft voor de tweede keer een joker ingezet. Of een dobbelsteen, zoals ze dat hier noemen.
Hij kwam zojuist met een statement:
America this week faces an historic crisis in our financial system. We must pass legislation to address this crisis. If we do not, credit will dry up, with devastating consequences for our economy. People will no longer be able to buy homes and their life savings will be at stake. Businesses will not have enough money to pay their employees. If we do not act, ever corner of our country will be impacted. We cannot allow this to happen.
Een briljante zet?
De ene commentator op Fox zegt: ‘Hij gooit met een dobbelsteen. Met Palin deed hij dat ook en won. McCain gedraagt zich als een leider, al is het misschien niet het juiste om te doen.
De andere op MSNBC zegt: ‘McCain zei eerst dat hij niet zoveel afwist van economie, daarna dat het goed ging met de economie. En nu wil hij ineens naar Washington om zich ermee bezig te houden? Dat zou voor het eerst zijn.’
Fox: ‘We hebben leiderschap nodig nu, geen photo-opportunity’.
MSNBC: ‘Obama zal door de ogen van de middenklasse kijken, en daarop zijn beslissing nemen.’
De Huffington Post: ‘Er is de afgelopen 48 uur niets anders veranderd, behalve de opiniepeiling.’
Washington Post: ‘Als Barack Obama instemt met het uitstellen van het debat, is hij een volger, geen leider. Als hij door wil gaan met het debat, kan hij overkomen als iemand die zichzelf belangrijker vindt dan eenheid. Lastige positie.’
UPDATE
Obama: Ik wil naar Washington, ik wil helpen, op elk moment dat dat gevraagd wordt. We moeten het zeer moeilijke debat over de economie nu niet gaan ‘infusen’ met politiek.
McCain is boos
Vorige week zei Mike Halperin tijdens een lezing in de JFK library, dat mocht het slecht gaan met de Republikeinen (in de peilingen), ze zich dan tegen de media zouden keren.
‘Een beproefd concept‘, zei hij letterlijk.
En ja. Gisteren was er een woedende McCain strateeg. De New York Times schreef een pittig stuk over hem en zijn banden met Fannie Mae en Freddy Mac.
Fair & Balanced
Fox News berichtte er uitgebreid over, op hun eigen ‘fair & balanced‘ manier. Eerst werden NYT tegenstanders aan het woord gelaten: ‘Het Amerikaanse volk verdient beter’, zei een campagne medewerker. ‘De NYT is staat voor 150 procent aan de kant van Obama’, vond Mitt Romney in een minutenlange reactie.
Daarna kwam de tegenreactie van de New York Times zelf: ‘We houden ons bezig met alle partijen en alle kandidaten. En dat is voor beide partijen niet altijd even leuk.’ En toen schakelde Fox over naar de ‘aftermath’ van orkaan Ike (900 duizend mensen zitten nog steeds zonder stroom).
Straight/No talk express
Maar vandaag gaat de ruzie verder. De ‘straight talk express‘ van John McCain en Sarah Palin hield een bijeenkomst in Ohio. Na zijn toespraak stelden journalisten vragen. Maar McCain antwoordt al 40 dagen niet. Tot grote frustratie van de aanwezige pers. ‘Is dit soms de ‘no talk express?’ beet een journalist McCain toe. Hij glimlachte alleen.
Bekijk het fragment hier
Hij zegt, zij zegt
Het is een nieuwe fase in de campagne. Praten over abortus (McCain) en change (Obama) kan niet meer. Er is inmiddels iets fundamenteels gebeurd, of zoals ze het hier zeggen: de crisis op Wall Street, is naar Main Street gekomen.
En dus zijn er nieuwe spotjes. Hard tegen hard.
Interessant aan het laatste spotje: McCain stelt dat als je vrienden onder vuur liggen, zoals de gouverneur van Illinois, je geen president kan worden.
Nu loopt er, net als tegen de gouverneur van Illinois, ook een onderzoek tegen de gouverneur van Alaska. En zij staat samen met McCain op het Republikeinse ticket.
Time - Joe Klein
Al ruim twee jaar lees ik Time Magazine. Het tijdschrift schrijft wekelijks haar- en vlijmscherpe analyses over de presidentskandidaten.
Ook in mijn appartement in Boston wordt Time bezorgd, al is die eigenlijk voor de vorige bewoners.
Joe Klein is politiek commentator. Al maandenlang is hij kritisch, zeer inhoudelijk, richting Obama en McCain. De analyse die ik nu op Time.com lees is harder dan ik tot nog toe gezien heb. Het doet me denken aan de Newsweek en (ook) Time analysten die ik eerder deze week zag en de sfeer die ik hier op straat proef: de campagne van McCain gaat te ver:
Joe Klein: The good news is that the vile times may be ending. The coming debates will decide this race, and it isn’t easy to tell lies when your opponent is standing right next to you. The Wall Street collapse demands a more sober campaign as well. But these dreadful weeks should not be forgotten. John McCain has raised serious questions about whether he has the character to lead the nation. He has defaced his beloved military code of honor. He has run a dirty campaign.