Daily Show update
Deze week staat een stuk van mij in de Revu over The Daily Show.
Om dat te vieren mijn twee favoriete filmpjes van The Daily Show van deze week
‘Trouw met me Sarah!’
Bangor is een godvergeten gat in Maine in het noordoosten van Amerika, met een vliegveldje met één landingsbaan - en daar landde Sarah Palin.
Vlak naast de landingsbaan, in een hangar, stonden tienduizenden juichende hockeymoms, Joe Sixpacks, Joe the Plumbers (’echte Amerikanen’) en ik.
Urenlang had ik in de rij gestaan tussen spijbelende kinderen, huilende kinderen en fanatieke ‘homeschooling kids for McCCain’-kinderen. In de hangar stond ik naast een marinier die naar bier stonk: ‘I love you Sarah! - ‘Think you are married? - think again, Sarah!’ - Marry me Sarah!’, riep hij. Maar hij had een excuus, want zaterdag was zijn afscheidsfeestje en gisteren is hij uitgezonden naar Irak. Dan mag je best een beetje op Sarah Palin zijn.
Lees de rest van de column bij de Ridders van het Vrije Woord
Kinderen stellen vragen (Kidsweek)
Over drie weken kiezen Amerikanen hun nieuwe president. Kinderen vinden de verkiezingen natuurlijk ook heel belangrijk, ook al mogen ze nog niet stemmen. Gelukkig kunnen ze op Nickelodeon wel vragen stellen aan de presidentskandidaten. En die moesten op alles eerlijk antwoord geven.
De twaalfjarige Erica maakt zich druk over armoede in Amerika. Ze wil weten hoe de presidentskandidaten dat gaan oplossen. John McCain, de Republikeinse kandidaat is het met Erica eens dat veel mensen het moeilijk hebben. ‘Ze raken soms zelfs hun huis kwijt.’ Volgens hem moeten zoveel mogelijk mensen aan het werk. De Democratische presidentskandidaat Barack Obama vindt het vooral belangrijk om te investeren in kinderen. ‘Veel geld naar scholen, zodat iedereen uiteindelijk een goede baan kan vinden.’
‘Hoe gaan jullie de oorlog in Irak stoppen?’, wil Joshua uit New York weten. Obama: ‘Ik vond het een slecht idee om oorlog te gaan voeren. Daarom vind ik dat we snel, maar heel voorzichtig ons leger moeten terugtrekken.’ John McCain legt uit dat de oorlog in Irak een zware last is voor Amerika: ‘Maar onze militairen komen pas naar huis als er vrede is.’
Lees de rest in de Kidsweek van week 32.
Een wereld van verschil in Boston
Dat Nederland een vechtmarkt is, is met het ten onder gaan van DAG maar weer duidelijk geworden. Ook in Amerika vechten kranten om een plaatsje in de markt. In Boston, ruim een half miljoen inwoners, strijden twee dagbladen om lezers en adverteerders. En om de beste verkiezingsverhalen.
Bij de ene krant werken alleen al twaalf mensen aan de verkiezingen, de andere krant heeft twaalf verslaggevers in totaal. En dat is niet het enige verschil tussen de Boston Globe en de Boston Herald.
Lees de rest van het verhaal op De Nieuwe Reporter
Column
Tot de verkiezingen schrijf ik een paar keer per week een column voor De Ridders van het Vrije Woord.
W00t, het wordt elke dag gekker in Amerika! Zojuist zag ik het volgende filmpje langskomen. Dominee Arnold Conrad chanteert tussen neus en lippen eventjes… God. En wel op een bijeenkomst voor John McCain (de senator zelf was er nog niet). Geniet en huiver.
Lees de rest van de column hier
Interview met promovendus
UvA-promovendus David Nieborg (27) doet onderzoek naar computergames aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT) in Boston. Het geeft hem de mogelijkheid om daarnaast de Amerikaanse presidentsverkiezingen op de voet te volgen.
Nieborg: ‘Natuurlijk zie je veel op televisie, maar het debat tussen Sarah Palin en Joe Biden heb ik bij mensen thuisgekeken. Een vrouw gaf een debate watching party en via de website van Barack Obama heb ik me aangemeld. Enorm leuk om mee te maken - zit je ineens in een huis vol Democrats.
Lees de rest van het artikel op de website van universiteitsblad Folia. (pagina 7)
Stemmen schrapen in Ohio
Tegen een groep van ruim 200 studenten op een Obama-bijeenkomst in Boston, zei de populaire gouverneur van Boston het zo: ‘Of jullie hier stemmen of niet, de Democraten winnen toch wel. Dus als je uit Ohio komt, of Pennsylvania: ga alsjeblieft naar huis en stem in je eigen staat.
Wat Deval Patrick maar wil zeggen: de verkiezingen worden niet beslist in Massachusetts beslist. En wie dacht dat de president op 4 november wordt gekozen: think again. In 34 staten mag al in oktober gestemd worden en actiegroepen doen er alles aan zoveel mogelijk mensen dat ook daadwerkelijk te laten doen.
Lees hier de rest van het artikel op de website van DAG.nl
Geloof en politiek
‘Weet je waarom ik Republikeins stem?’ John L. Kuik wijst uit het raampje van zijn Ford SUV. ‘Zie je dat kruis daar bovenop de berg?’ Een wit kruis op een heuvel vlak buiten Denver, Colorado, schittert in het licht van de ondergaande najaarszon. ‘Democraten zijn al jaren bezig christelijke symbolen uit de samenleving weg te halen, omdat het kerk en staat gescheiden zouden moeten zijn.’ Zacht: ‘Als christen doet dat pijn. Dit soort censuur was nooit onderdeel van de geschiedenis van mijn land.’
Amerika is anno 2008 verdeeld tussen rechts en links, conservatief en liberaal en gelovig en… gelovig. Geloof, zowel bij de kandidaten als bij de kiezers, speelt een belangrijke en misschien zelfs doorslaggevende rol in de Amerikaanse verkiezingen. Voor de 20-jarige Christopher Johnson is de keuze eenvoudig: ‘Ik geloof in God en daarom stem ik Republikeins. Als christen moet je Republikeins stemmen’, vertelt 20-jarige Bouwkunde student uit Las Cruces, New Mexico. Hij behoort tot de conservatieve Presbyarian Church of America. ‘De Republikeinen komen op voor de christelijke principes en dat kun je van de Democraten niet zeggen, met hun pro-choice standpunt.’
Lees de rest van het artikel hier
Bloed geven bij the Red Sox
‘Ik kan niet geloven dat het alweer 7 jaar geleden is’, verzucht een student in de metro. ‘Een vriend van een vriend van mij zat in het vliegtuig dat vanuit Boston vertrok.’ Haar vriendin knikt en er valt een korte stilte. ‘En wat afschuwelijk dat Tom Brady voor het hele seizoen is uitgeschakeld.’ De student is overgeschakeld naar American Football.
En zo worden in Amerika de aanslagen herdacht. Men denkt aan zeven jaar geleden, maar het leven gaat door: op televisie wordt live verslag gedaan van de herdenkingen – maar tijdens het voorlezen van de 2751 namen van omgekomen mensen, wordt overgeschakeld naar de reclame. De eerste commercial gaat over levensverzekeringen.
De twee vliegtuigen die zich in het World Trade Center boorden, stegen op vanuit Boston. Veel van de omgekomen passagiers kwamen uit deze stad en direct na de aanslagen besloot de plaatselijke baseball club de Red Sox iets te doen voor de zwaar getroffen gemeenschap.
Lees de rest van het artikel hier op DAG.nl
Het is leeg op straat
Huiseigenaren in de Verenigde Staten kampen met zware financiële problemen. Kopen leek zo aantrekkelijk, maar nu zijn de rentes torenhoog.
In 2004 kocht de Amerikaanse muziekleraar Al Ynigues (67) een huis voor zichzelf. In een mooie buitenwijk voor de middenklasse, in een stadje zo’n 50 kilometer buiten St. Paul. De hypotheekrente was destijds 4,9 procent. Maar in 2008 was dat opgelopen tot bijna 14 procent, en dreigde Ynigues zijn huis uit te worden gezet. ‘Mijn hele salaris, zo’n 2000 euro per maand, ging naar de bank.’